İntraabdominal yapışıklıkların oluşması, hem enflamatuvar abdominal hastalıklarda hem de postoperatif dönemde patolojik bir sürecin sınırlandırılmasına yönelik bir koruma mekanizmasını temsil eder. İntraabdominal adezyon oluşumunun nedeni, fibrin oluşumu ile fibrinoliz arasındaki dengenin bozulmasıdır. Karın veya pelvis bölgesindeki bir ameliyattan sonra hastaların %93'ünde yapışıklıklar oluştuğundan ve bunlar bağırsak obstrüksiyonu vakalarının %74'üne kadarına neden olduğundan, postoperatif yapışıklıkların önlenmesi merkezi bir cerrahi problem oluşturur. Adezyon profilaksisi burada üç büyük temele dayanır:
1. Mezotelyal yaralanmaların önlenmesi (örn. nazik
cerrahi, kurumanın önlenmesi, geniş kapsamlı termik kanama durdurma, kitle ligatürleri, bağırsağın tekrarlanan klemplenmesi, serozanın keskin aletlerle tutulması)
2. Yabancı cisim materyalinin azaltılması (örn. eldiven pudrası,
kuru bezler, bağırsak içeriği)
3. Enflamasyon reaksiyonunun baskılanması.
Bağırsak obstrüksiyonuna neden olmuş yapışıklıkların cerrahi tedavisinden sonra, %11 ila %21 oranında yapışıklıkların yeniden oluşması nedeniyle tekrar obstrüksiyon geliştiğinden, bireysel bir yapışıklık yatkınlığı da varsayılmalıdır. Burada tartışmaya açık olanlar şunlardır: patolojik plazminojen aktivatör aktivitesi, artmış fibronektin sentez hızı ve sitokin üretiminin disregülasyonu.
-
Patofizyoloji