İnce ve kalın bağırsak yaralanması: Hemen hemen tüm lezyonlar standart teknikle derhal üzerinden dikilebilir. Bunun için en iyisi 3/0 veya 4/0 atravmatik sütür materyali kullanmaktır.
Lezyonun çevresindeki bağırsak mobil değilse, dikiş sırasında sütür üzerinde aşırı gerilim oluşur. Bu nedenle bağırsak, dikişten önce yeterince mobilize edilmelidir.
Daha büyük defektler bazı durumlarda segmental rezeksiyon gerektirebilir.
Devaskülarizasyon: Yaygın adezyonlarda mezenter bölgesinde yaralanmalar/kanamalar meydana gelebilir. Bu durum etkilenen bağırsak segmentinde bir perfüzyon bozukluğuna yol açabilir. Şüphe durumunda burada segment rezeksiyonu gereklidir.
Diffüz kanamalar: Adezyoliz, kapsamına bağlı olarak devasa bir yara yüzeyinin oluşmasına neden olur. En özenli preparasyonda bile ardından tüm kadranlardan diffüz kanama olur. Karın kompresleriyle tampon uygulanarak ve beklenerek yüzeyel kanamalar kendiliğinden durur, yalnızca daha şiddetli kanamaların ardından seçici olarak dikişle bağlanması veya koagüle edilmesi gerekir.
Karaciğerle adezyonlar: Bağırsağın ve omentumun karaciğerin alt kenarından ayrılması genellikle organda az veya çok yaygın bir deserozalizasyona ve buna bağlı kanama eğilimine yol açar. Aslında burada nemli bir karın kompresi ile kısa süreli tamponad, gerekirse sprey akımı (sprey koagülasyon) veya bir hemostatik ajan yeterlidir.
İpucu: Adezyonu olan hastaların büyük çoğunluğu daha önce ameliyat edilmiş olduğundan, cerrah mümkünse ameliyat öncesinde eski ameliyat raporlarını incelemeli ve beklenen situs hakkında yaklaşık bir fikir edinmelidir, çünkü
anatomi bazen önceki girişimler nedeniyle önemli ölçüde değişmiş olabilir.